گر روزی رسد دستم به دامانت کنم جان را به قربانت

ولی بی لطف و احسانت چگونه؟ ، شوم ناخوانده مهمانت چگونه؟

تو معبود منی بگذار داد از دل بگیرم ، پناهم ده که بر سقف حرم منزل بگیرم

تو دریایی و من تنها غریق مانده در باران ، تو فانوس رهم شو تا ره ساحل بگیرم

اگر روزی رسد دستم به دامانت کنم جان را به قربانت

ولی بی لطف و احسانت چگونه ، شوم ناخوانده مهمانت چگونه

در این بازار بی مهری به دیدار تو شادم ، تو شادم کن که سوز غم بر آمد از نهادم

تو می گفتی صدایم کن زه سوز سینه هر شب ، صدایت میز...