الا لالا دیگه بسه گل لاله / بهار سرخ امسال مثل هر ساله
هنوزم تیر و ترکش قلب ُ میشناسه / هنوز شب زیر سرب و چکمه می ناله
نخواب آروم گل بی خار و بی کینه / نمی بینی نشسته گوله تو سینه
آخه بارون که نیست رگبار باروته / سزای عاشقای خوب ما اینه
نترس از گولۀ دشمن گل لادن / که پوست شیرِ پوستِ سرزمین من
اجاق گرمِ سرمای شب سنگر / دلیل تا سپیده رفتن و رفتن
نخواب آروم گل بادومِ ناباور / گل دل نازک خسته گل پرپر
نگو باد ولایت پرپرت کرده / دلاور قد کشیدن رو بگیر از سر
دوباره قد بکش تا اوجِ فواره / نگو ...
نخواب آروم گل بادومِ ناباور / گل دل نازک خسته گل پرپر
نگو باد ولایت پرپرت کرده / دلاور قد کشیدن رو بگیر از سر
دوباره قد بکش تا اوجِ فواره / نگو این ابرِ بی بارون نمی ذاره
مثل یار دلاور نشکن از دشمن / ببین سر می شکنه تا وقتی سر داره
نذاشت همصدایی رو بلد باشیم / نذاشتن حتی با همدیگه بد باشیم
کتابای سفید ُ دوره می کردیم / که فکر شب کلاهی از نمد باشیم
نگو رفت تا هزار آفتاب هزار مهتاب / نگو کو تا دوباره بپریم از خواب
بخون با من نترس از گوله دشمن / بیا بیرون بیا بیرون از این مرداب
نگو تقوای ما تسلیم و ایثاره / نگو تقدیر ما صدتا گر داره
به پیغامِ کلاغای سیاه شک کن / که شب جز تیرگی چیزی نمیاره
نخواب وقتی که هم بغضت به زنجیره / نخواب وقتی که خون از شب سرازیره
بخون وقتی که خوندن معصیت داره / بخون با من بیا تا من نگو دیره
سکوت شیشه های شب غمی داره / ولی خشم تو مشت محکمی داره
عزیزِ جمعه های عشق و آزادی / کلاغ پر بازی با تو عالمی داره